Samen boodschappen doen (blog)

Samen boodschappen doen

Als je als diëtist werkzaam bent in de gemeente waar je woont, kom je onherroepelijk de mensen tegen in de supermarkt die je ook op het spreekuur hebt gehad. Eigenlijk kom ik altijd wel iemand tegen. En dat voelt voor sommigen van hen duidelijk ongemakkelijk.

En dat is nergens voor nodig…

Zo liep ik enkele maanden geleden door de winkel met een lange lijst voor de inkopen van de verjaardag van mijn dochter. Er zaten wat reguliere boodschappen tussen, zakje boerenkool, netje uien, een paar appels, kannetje melk, kipfilet en zo nog wat meer. Maar het grootste deel van de inhoud van mijn kar bestond uit producten als gebak, taartmix, slagroom, chips, bier, frituurhapjes, snackjes hier en snackjes daar. We hadden een feestje én een kinderfeestje. Dus ja, dat was even flink inslaan!

En toen kwam mevrouw B voorbij, met haar echtgenoot die ik ook wel eens gezien had op mijn spreekuur. Ik zag haar wegschieten met haar wagentje. Ze had duidelijk geen trek in een ontmoeting hier in de winkel. Gelukkig voor haar, was ik net klaar. Ik liep nog even via de zuivelafdeling voor toch nog een extra pakje slagroom (je weet maar nooit hoe snel dat op gaat met 10 kinderen die cakejes versieren…) en ze had mijn omweg even niet ingecalculeerd en dus liepen we elkaar frontaal tegen het lijf. Een begroeting kon niet uitblijven. Zonder mijn kar te hebben kunnen bekijken (mijn dochter liep met kar en al een stukje achter mij), begon ze zich druk pratend te verontschuldigen voor de inhoud van háár wagentje. ‘we hebben het zo druk; midden in de verbouwing, lastig met koken, veel bouwvakkers over de vloer ook’, en dan nog mijn vader in het ziekenhuis waar we steeds heen moeten, ja dan eet je toch wat makkelijker’.  ‘Maar de drukte is bijna voorbij en dan gaan we echt weer gezond doen hoor, echt waar!’ Het hele verhaal was er al uit, terwijl ik nog niks van haar boodschappen gezien had.

‘Oh, wat vervelend, zo’n drukke en hectische tijd, alles tegelijk’, antwoordde ik. Ik hoop dat er ook nog wel wat tijd is voor leuke dingen tussendoor? ‘Jazeker!’, ratelde ze door, vanavond gaan we uit….eeehhhh, we zijn uitgenodigd voor een etentje in een bijzonder restaurant….’ Terwijl ze de zin uitsprak, leek ze te beseffen aan wie ze het antwoord ook alweer gaf. ‘Oh heerlijk, geniet ervan!’ zei ik. Zonder oordeel en zonder een link te leggen waarom we elkaar spraken of waar we elkaar van kenden.’

Inmiddels kwam m’n dochter aangelopen. En bij het beseffen dat dat mijn dochter was en ze de inhoud van míjn wagentje zag, kon mevrouw zich pas ontspannen. Alsof ze toen tot de conclusie kwam dat ik ook niet alleen maar sla eet…

Het lag op het puntje van mijn tong om te zeggen ‘ja, we hebben een feestje…’, maar ik bedacht me. Als ik wilde dat zij zich niet opgelaten voelde mij te treffen, moest ik mezelf ook niet gaan verontschuldigen. In plaats daarvan zei ik ‘zware kar hè?’ tegen mijn dochter.

Dat ik zelf, (ja, er zijn ook diëtisten die op hun gewicht moeten letten) vrij weinig uit de kar zal nuttigen, behalve de normale boodschappen onderin de kar, zal ik er zeker niet bij vertellen!

Mocht ik u vandaag of morgen tegenkomen in de supermarkt, zullen we afspreken dat we de boodschappen meteen goed inpakken in de kratten en tassen? Met de zelfscan kan dat hier en daar makkelijk. En leg dat de bloemkool bovenop en de pindarotsjes onderin. Dan líjkt het tenminste gezond. Maar voor wíe doe je het nu eigenlijk, gezond eten? Die vraag mag iedereen zelf beantwoorden!

Fijn weekend alvast!

Vrijblijvend afspreken?

Vul het formulier in en wij nemen contact met u op.